1. Różnice w stopniu bezpieczeństwa i czystości surowców
Do produkcji używa się-krzemu organicznego o wysokiej czystościsilikon spożywczy-. Celem procesu projektowania jest zapewnienie, że szkodliwe substancje nie wyciekną na zewnątrz, gdy materiał będzie miał-długoterminowy kontakt z żywnością, wodą pitną lub produktami dla dzieci. Metale ciężkie, plastyfikatory i bisfenol A to tylko niektóre z potencjalnie niebezpiecznych składników, które są ściśle kontrolowane. Materiały są również wykonane tak, aby nie miały zapachu i nie zmieniały smaku żywności. Jeśli chodzi o silikon klasy przemysłowej, właściwości fizyczne, takie jak odporność na zużycie
i oleju, odporność na wysokie i niskie temperatury oraz kontrola kosztów są ważniejsze. Umożliwia dodanie wypełniaczy lub przydatnych dodatków, które mogą być szkodliwe dla środowiska żywności. Z tego powodu silikon przeznaczony do kontaktu z żywnością „koncentruje się na bezpieczeństwie ludzi”, a silikon klasy przemysłowej „koncentruje się na trwałości sprzętu”. Nie można mieszać tych dwóch.
2. Normy regulacyjne i wymagania dotyczące badań
Silikon spożywczy- musi spełniać rygorystyczne zasady określone przez amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków (FDA), niemiecką LFGB, Unię Europejską (UE) w zakresie materiałów przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz chińską GB w zakresie bezpieczeństwa żywności. Testy nie tylko sprawdzają, czy materiał jest bezpieczny, ale także naśladują rzeczywiste-sytuacje użytkowania, określają całkowitą ilość migracji, określone substancje migrujące, wpływ na zapach i smak oraz sprawdzają bezpieczeństwo w wysokich temperaturach i w przypadku długotrwałego-użytkowania. Właściwości fizyczne silikonu klasy przemysłowej dotyczą głównie wytrzymałości na rozciąganie, odporności na rozdarcie, odporności na starzenie oraz odporności na wysokie i niskie temperatury. Ponieważ nie musi identyfikować migracji żywności, nie powinien mieć bezpośredniego kontaktu z żywnością ani wodą.
3: Proces produkcyjny i kontrola czystości
Aby można było wyprodukować silikon-dopuszczony do kontaktu z żywnością, środowisko pracy musi być czystsze, a zanieczyszczenia krzyżowe- muszą być ściśle kontrolowane. Aby chemikalia były bezpieczniejsze i bardziej stabilne, często stosuje się wtórne siarkowanie w celu pozbycia się resztek o niskiej masie cząsteczkowej. W produkcji musi istnieć system zarządzania partiami i identyfikowalności, aby w przypadku problemów z jakością łatwo było znaleźć partie surowców i metody produkcji. Przy wytwarzaniu silikonu klasy przemysłowej nacisk kładzie się bardziej na wydajność i utrzymanie niskich kosztów. Nie ma potrzeby wtórnej wulkanizacji, rygorystycznych standardów czystości i luźnego śledzenia partii.
4. Zapach, wygląd i-długoterminowe bezpieczeństwo
Silikon spożywczy-nie ma zbyt silnego zapachu lub wyczuwalny jest delikatny zapach silikonu. Nie zmienia smaku potraw, zachowuje ten sam kolor nawet w gorących i wilgotnych miejscach, a jego właściwości chemiczne pozostają niezmienne nawet po długotrwałym-użytkowaniu. Nie wydziela niebezpiecznych substancji nawet po kilkukrotnej dezynfekcji, czyszczeniu w wysokiej temperaturze czy wielokrotnym zginaniu. Silikon klasy przemysłowej{{5}może wydzielać zapach, zmieniać kolor lub przemieszczać się. Ponadto długotrwałe stosowanie go w systemach żywnościowych może spowodować, że będą one niebezpieczne i skażone. nie powinien mieć bliskiego kontaktu z żywnością i wodą.
5. Różnice pomiędzy scenariuszami użycia i zastosowaniami
Ludzie najczęściej używają silikonu-spożywczego w miejscach, w których będzie miał on bezpośredni lub pośredni kontakt z żywnością. Przykładami są węże silikonowe-dopuszczone do kontaktu z żywnością, rurociągi do urządzeń do wody pitnej, wewnętrzne rurociągi ekspresów do kawy, urządzenia do przygotowywania mleka do herbaty, linie produkcyjne do napełniania, produkty dla niemowląt i małych dzieci oraz przybory kuchenne. Silikon klasy przemysłowej można stosować w miejscach, w których nie będzie miał kontaktu z żywnością, takich jak uszczelnienia mechaniczne, amortyzatory, rurociągi przemysłowe i części izolacyjne. Jego główne zalety to to, że nie ulega szybkiemu zużyciu, nie wchłania oleju i jest tani. Używanie-silikonu klasy przemysłowej w systemie żywnościowym może zmienić smak żywności, a także może być niezgodne z prawem i stwarzać ryzyko dla marki.
6 Zmiany kosztów i ryzyko nieprzestrzegania zasad
Silikon spożywczy kosztuje więcej niż silikon klasy przemysłowej, ponieważ surowce są czystsze, metoda produkcji jest bardziej skomplikowana, a elementy testowe są bardziej rygorystyczne. Jednak ta część kosztów to tak naprawdę inwestycja w bezpieczeństwo i zgodność, która może pomóc uchronić wizerunek marki przed uszczerbkiem na skutek wycofania produktów, kar finansowych i innych problemów. Silikon klasy przemysłowej jest tani, ale przypadkowe użycie go w instalacjach żywności lub wody pitnej może skutkować bardzo poważnymi konsekwencjami, takimi jak konieczność wycofania produktu z rynku, brak możliwości jego wysyłki, a nawet pozew. Dostawcy powinni mieć obowiązek okazywania regulacyjnych raportów z certyfikacji i testów, a także metod produkcji i systemów identyfikowalności partii, gdy są kupowani lub wybierani. Szczególną uwagę należy zwrócić na dostawców z dużym doświadczeniem w branży medycznej lub spożywczej.
